Қала өмірінің сапасын тек жаңа нысандармен өлшеу жеткіліксіз. Баланың өнерге қызығуы сияқты жағдайлар тұрғындардың өзара қарым-қатынасына, уақытына және қауіпсіздігіне ықпал етеді. Сондықтан бұл мәселені әркімнің тәжірибесімен байланыстыра қарастырған жөн.
Мәселенің салдары көбіне бірден байқалмайды: үйдегі шағын концерт өз ойын еркін жеткізуге жаттықтырады. Оны елемеу кейін уақытты да, күшті де көбірек жұмсауға әкелуі мүмкін. Ал байыпты көзқарас асығыс айыптаудан немесе тек біреуге жауапкершілік артудан тиімдірек. Жергілікті тәжірибеде мәселенің көлемін дәл бағалау да маңызды. Жеке оқиғаны бүкіл қалаға тән құбылыс деп көрсету сенімге нұқсан келтіруі мүмкін.
Бұл тұста ата-ана баға қоюдың орнына еңбегін байқап, келесі қадамын сұрағаны дұрыс. Көп жағдайда бір реттік ескертуден гөрі түсінікті тәртіп пен тұрақты дағды тиімді болады. Балаларға да ереженің мәнін түсіндіргенде, құр тыйымнан гөрі нақты мысал пайдалы.
Бұл мәселенің бір ғана әмбебап жауабы жоқ: әр аула, отбасы немесе мекеменің жағдайы әртүрлі. Дегенмен ашық әңгіме, тексерілген ақпарат және жүйелі әрекет көп жағдайда ортақ шешім табуға мүмкіндік береді.