Үйде оқылған кітап саны туралы күнделікті есеп сұрау кей балаға қосымша міндет сияқты көрінеді. Егер оқу тек марапат немесе жаза жүйесіне байланса, қызығушылық әлсіреуі мүмкін. Жеке адамның әрекеті мен мекеменің міндетін шатастырмаған дұрыс. Әр тарап өз құзыретін түсінгенде ғана ортақ мәселе бойынша нәтижелі келісім жасау мүмкіндігі артады.
Баланың жасына сай кітап ұсыну, бірге дауыстап оқу және кейіпкер туралы еркін сөйлесу пайдалы. Қысқа мәтіннен бастаған оқырман кейін көлемді шығармаға өзі көшуі ықтимал. Мұндай тәжірибені отбасында талқылау да пайдалы. Үлкендер мысал келтіріп, балалар өз сұрағын қойса, күнделікті жағдай қоғамдық жауапкершілік туралы сабаққа айналады.
Оқу мәдениеті жарыс нәтижесінен кең ұғым. Ол кітаппен ұзақ мерзімді достық құруға бағытталуы керек. Бір тәсіл барлық адамға бірдей жарамайды. Сондықтан шешімді таңдағанда уақыт, қолжетімділік, қауіпсіздік және ұзақ мерзімді әсер секілді өлшемдерді бірге қарастыру орынды.
Кітаппен жұмыс істеудің ең пайдалы нәтижесі — дайын пікірді қайталау емес, өз сұрағын қалыптастыру. Осындай әдет білім алуды мектеп қабырғасынан тыс та жалғастырады.

