Баланың шығармашылығына үлкен шеберхана қажет емес. Үйдегі шағын үстел, қағаз, қарындаш пен жарық түсетін ыңғайлы орын да жеткілікті. Қонаевтағы ата-аналар үшін баланың сурет салуын тек уақыт өткізу емес, ойындағысын еркін жеткізудің тәсілі ретінде қабылдау маңызды. Әр бала бірдей әдемі сурет салуға міндетті емес.
Сурет салатын жерде заттар баланың қолы жететіндей орналасса, ол жұмысты өз бетінше бастайды. Қымбат бояудың орнына жасына сай қауіпсіз құрал таңдауға болады. Ең бастысы – баланың үстелді жинауға, құралды күтіп ұстауға және бастаған ісін аяқтауға біртіндеп үйренуі.
Үлкендер суретті бірден бағалауға асықпағаны жөн. «Мына жерде не бейнеледің?» немесе «Осы түсті неге таңдадың?» деген сұрақ баланы әңгімеге тартады. Оның қиялын түзетіп, бәрін өзіміз қалағандай салдыру шығармашылық ынтаны төмендетуі мүмкін. Кейде баланың түсіндірмесі суреттің өзінен қызық болады.
Шағын шығармашылық бұрыш баланың тынығуына, зейінін жинауына және өз ойын айтуына жағдай жасайды. Қабырғаға ілінген бір сурет – ата-ана үшін жай қағаз емес, баланың сол күнгі көңіл күйінің естелігі. Осындай қолдау отбасындағы жылылықты арттырады.