Асүйден шыққан көкөніс қабығы мен бақтағы кей өсімдік қалдығын топыраққа пайдалы қоспаға айналдыруға болады. Компост жасау табиғи айналымды түсінудің бір жолы. Дегенмен Қонаевтағы көпқабатты үй ауласында мұндай бастаманы көршілермен келіспей бастау дұрыс емес.
Компост үшін арнайы орын, ауа алмасуы және ылғалдың дұрыс деңгейі қажет. Барлық тағам қалдығын бірдей қосуға болмайды: ет, майлы ас пен өзге жарамсыз заттар иіс пен зиянкес мәселесін туғызуы мүмкін. Қоспаның құрамын білмей тәжірибе жасау санитариялық қолайсыздыққа әкеледі.
Жеке үй иесі де компост орнын су көзінен, балалар ойнайтын аумақтан және көршінің терезесінен лайықты қашықтықта таңдауы тиіс. Жергілікті санитариялық және абаттандыру талаптарын ескеру маңызды. Дұрыс жасалған компосттың өзі тұрақты күтімсіз нәтиже бермейді.
Бастаманы мектептің оқу бағы немесе шағын жеке бақша сияқты бақылауға ыңғайлы жерде сынап көруге болады. Оқушылар мен ересектер қандай қалдық жарамды екенін, қоспаның қалай өзгеретінін бірге зерттесе, экологиялық білім тәжірибемен ұштасады.
Қалдықты азайтудың бір ғана әмбебап жолы жоқ. Бір аула үшін бөлек жинау тиімді болса, басқа жерде компост жасау қолайлы болуы мүмкін. Ең маңыздысы – табиғатқа пайдалы ниет көршілерге зиян келтірмеуі.