Көршіге құрал-сайман, танысқа қымбат техника немесе кәсіптегі жабдықты уақытша беру күнделікті өмірде кездеседі. Адамдар бір-біріне сенгендіктен, келісімді көбіне ауызша жасайды. Бірақ зат жоғалса не бүлінсе, оның бастапқы күйін дәлелдеу қиынға соғуы мүмкін.
Қарапайым қабылдау-тапсыру актісінде заттың атауы, үлгісі, көзге көрінетін ақауы, берілген күні және қайтару шарты көрсетіледі. Қажет болса, екі тарап суретке түсіріп, құжаттың көшірмесін сақтай алады. Бұл сенімсіздік емес, түсінбеушіліктің алдын алу амалы.
Егер зат ақылы пайдалануға берілсе, төлем мөлшері мен мерзімін де нақтылаған дұрыс. Ал жеке деректерді қажеттен тыс жинаудың қажеті жоқ. Құжат мазмұны заттың құнына, пайдалану мақсатына және тараптардың келісіміне сай болуы тиіс.
Зат қайтарылған кезде оның жұмысын бірге тексеріп, қабылданғанын белгілеу пайдалы. Мәселе анықталса, эмоцияға берілмей, құжат пен нақты жағдайға сүйеніп сөйлескен жөн. Тараптар келісе алмаса, заңда көзделген қорғау тәсілдеріне жүгіну мүмкіндігі бар.
Қонаевтағы шағын кәсіп пен тұрмыстық қатынаста жазбаша тәртіп көп даудың алдын алады. Бір парақ қағаз кейде ұзақ реніштен сақтайды. Келісімнің айқын болуы адамдар арасындағы сенімді де нығайтады.