Қала өмірінің сапасы кейде көзге бірден түсе бермейтін әдеттерге байланысты. Соның бірі – мектеп жасындағы балалардың экологиялық тәрбиесі. Оған немқұрайлы қарамау әр адамның уақытын, еңбегін және өзгенің жайлылығын құрметтеуден басталады.
Алғашқы пайдалы қадам – үйде қалдықты бөлуге арналған шағын міндет беру. Бұл әрекет күрделі ереже жаттауды талап етпейді, бірақ мәселені байқауға және оны кейінге қалдырмауға көмектеседі. Ең бастысы, оны бір реттік міндет ретінде емес, күнделікті өмірдің табиғи бөлігі ретінде қабылдау.
Жеке бастаманы ортақ іске айналдыру үшін мұғалім мен ата-ананың бірдей үлгі көрсетуі қажет. Әңгіме тек талап қоюда емес, әр тараптың мүмкіндігі мен міндетін түсінуде. Нақты сұрақ қойылып, жауапты адам айқындалса, түсініспеушілік те азаяды.
Мұндағы түпкі мақсат – тазалықты жазалау емес, дағды ретінде қабылдау. Бұл үшін міндетті түрде үлкен шығын немесе ерекше мүмкіндік керек емес. Жауапты таңдау, сабырлы қарым-қатынас және жүйелі әрекет Қонаевтағы күнделікті өмірді біртіндеп жақсарта алады.