Қала өмірінің сапасы кейде көзге бірден түсе бермейтін әдеттерге байланысты. Соның бірі – жаяу жүргінші өткеліндегі тәртіп. Оған немқұрайлы қарамау әр адамның уақытын, еңбегін және өзгенің жайлылығын құрметтеуден басталады.
Алғашқы пайдалы қадам – жолдан өтпес бұрын көлік тоқтағанына көз жеткізу. Бұл әрекет күрделі ереже жаттауды талап етпейді, бірақ мәселені байқауға және оны кейінге қалдырмауға көмектеседі. Ең бастысы, оны бір реттік міндет ретінде емес, күнделікті өмірдің табиғи бөлігі ретінде қабылдау. Қандай ұсыныс болса да, оның орындалу мүмкіндігін алдын ала ойластырған жөн. Қолда бар уақытты, қажетті құралды және жауапкершілікті нақтылау бастаманың ұзаққа созылуына көмектеседі. Ұсақ қадамның тұрақтылығы кездейсоқ үлкен әрекеттен маңыздырақ.
Жеке бастаманы ортақ іске айналдыру үшін жүргізуші мен жаяу жүргіншінің өзара сақтығы қажет. Әңгіме тек талап қоюда емес, әр тараптың мүмкіндігі мен міндетін түсінуде. Нақты сұрақ қойылып, жауапты адам айқындалса, түсініспеушілік те азаяды.
Уақыт өте осындай қарапайым істер балалардың жолдағы қауіпсіздігі деген ортақ ниетті нақты мазмұнмен толықтырады. Қалаға деген жанашырлық көбіне ұраннан емес, күнделікті шешім мен айналадағы адамға көрсетілген құрметтен танылады.