Қонаевтағы отбасыларда сақталған тігін, кесте және тоқыма дағдылары тек тұрмыстық қажеттілік емес, ұрпақ жадын жеткізетін тәжірибе. Оны үйренуге жас шектеуі жоқ. Қонаев сияқты өсіп келе жатқан қалада ұсақ тұрмыстық шешімдердің өзі ортақ кеңістіктің сапасын қалыптастырады.
Отбасы үлкендері бір бұйымның жасалу жолын көрсетіп, балалар оны телефонға қысқа бейне ретінде түсіре алады. Бұйымның тарихын да жазып қойған пайдалы. Мұнда ақпаратты тексеру мен тәжірибені бөлісу қатар жүруі керек. Өзге адамға ыңғайлы тәсіл әркімге міндетті норма бола алмайды.
Қолөнерді міндетті сабаққа айналдырса, қызығушылық бәсеңдеуі мүмкін. Әр балаға өз қарқынымен байқап көруге мүмкіндік берген жөн. Бір адамның ыңғайлылығы екінші адамның мүддесіне қайшы келмеуі керек. Ортақ ортадағы жауапкершілік осындай тепе-теңдіктен басталады.
Осындай ортақ жұмыс үлкеннің еңбегін бағалауды және қолмен жасалған заттың қадірін түсінуді үйретеді. Осыған назар аудару қалалық өмірді бір күнде өзгертіп жібермейді. Бірақ тұрақты, ойластырылған әрекет сенімді орта қалыптастырады.