Қонаев үшін «өлең ырғағы үн мен мағынаны қатар сезінуге көмектеседі» деген мәселе күнделікті тұрмыстан алыс емес. Оны үлкен ұранға айналдырмай, нақты жағдай арқылы түсінген дұрыс. Әр үйдің, әр көшенің мүмкіндігі әртүрлі болғандықтан, шешім де жергілікті ерекшелікке сүйенуі керек.
Практикалық қадам ретінде бір шумақты әртүрлі екпінмен оқып көру. Мұндай әрекет алдын ала келісілгенде ғана жүйелі нәтиже береді. Әсіресе уақытты, жауапты адамды және қажет құралды нақтылау түсінбеушілікті азайтады.
Мұнда сақтық қажет: мәнерлеп оқу жаттау міндетіне айналмауы тиіс. Қарапайым кеңес нақты қызметтің ережесін немесе маманның қорытындысын алмастырмайды. Күмән туған кезде ресми ақпаратқа сүйенген дұрыс.
Ең маңыздысы — мәселені байқап қана қоймай, оны түсінікті тілмен талқылай білу. Көрші, ата-ана, мұғалім немесе жауапты мекеме арасындағы ашық байланыс ұсақ түйткілдің ұлғаюына жол бермейді. Нәтиже бір күнде көрінбеуі мүмкін, бірақ жүйелі назардың өзі пайдалы әдет қалыптастырады. Оқу мәдениеті тек кітап санымен өлшенбейді: сұрақ қою, салыстыру және өзгеге құрметпен пікір айту да маңызды.

