Қонаевтың көшелері мен ғимараттары өзгерген сайын өткен кезеңнің кейбір көрінісі ұмытылып кетуі мүмкін. Ал осы жерде ұзақ жыл тұрған тұрғындардың жадында бұрынғы аула, мектеп, кәсіпорын және жағалау туралы талай әңгіме сақталған. Сол естеліктерді тыңдау – қаланы тек картадан емес, адамдар тағдырынан танудың жолы.
Жас ұрпақ ата-әжесінен бала күнінде қайда ойнағанын, мектепке қалай барғанын немесе алғашқы жұмысын қай жерде бастағанын сұрай алады. Әңгіме жазып алынса, адамның рұқсатын алу қажет. Ескі суреттердің уақыты мен орнын нақтылау да маңызды, өйткені естелік пен құжаттағы дерек әрдайым бірдей бола бермейді.
Мұндай сұхбат отбасы мүшелерін жақындастырады. Үлкен кісі өз тәжірибесінің бағаланғанын сезінеді, ал бала қала тарихының тек ресми даталардан тұрмайтынын түсінеді. Бір көшенің бұрынғы атауы немесе үйдің салыну тарихы қызықты зерттеу тақырыбына айналуы мүмкін.
Өткенді құрметтеу бүгінгі дамуға қарсы тұру емес. Керісінше, қаланың қалай өзгергенін түсінген адам оның келешегіне жауапкершілікпен қарайды. Қонаевтың шынайы шежіресі тұрғындардың естелігімен де толығады.