Үйдегі үлкендердің айтқан әңгімесі кейде жазылмай, уақыт өте ұмытылады. Туған жер, ата кәсіп, көшіп келген кезең немесе отбасы дәстүрі туралы естеліктер кейінгі ұрпаққа қымбат. Қонаевтағы әр отбасы мұндай мәліметті жинауды қарапайым сұхбаттан бастай алады.
Әже мен атадан сұрағанда тек жыл мен есімді тізіп қою шарт емес. Балалық шағы қандай өтті, қандай өнер үйренді, ең есте қалған оқиғасы не деген сұрақтар әңгімені жандандырады. Бірақ адам айтқысы келмейтін жеке мәселеге құрметпен қарау қажет.
Жиналған мәліметті дәптерге жазып, ескі суреттердің кімге тиесілі екенін белгілеуге болады. Дыбыс жазбасын жасамас бұрын әңгімелесушінің келісімін алған дұрыс. Жеке құжаттар мен мекенжайларды көпшілікке жариялау міндет емес.
Шежіре құрастыру барысында кей дерек бір-біріне сәйкес келмеуі мүмкін. Ондайда асығыс қорытынды жасамай, бірнеше адамнан сұрап, қолдағы құжатпен салыстырған жөн. Естелік пен ресми фактінің айырмасын түсіну де маңызды.
Отбасылық тарихты білу адамға өз тамырын сезінуге көмектеседі. Ол ұрпақты бір-біріне жақындатып, үлкендердің тәжірибесіне құрмет қалыптастырады. Бүгін жазылған бір бет ертең бағалы мұраға айналуы мүмкін.