Мемлекеттік саясаттағы тең мүмкіндік қағидасы тұрғынның қызметке қол жеткізуінен байқалады. Құжат рәсімдеу, қоғамдық көлікке міну немесе ғимаратқа кіру әр адамға бірдей оңай болмауы мүмкін. Күнделікті өмірде бұл мәселенің бір ғана дұрыс жауабы болмауы мүмкін. Әуелі жағдайды нақты түсіну, содан кейін әрекет ету маңызды.
Қоғамдық кеңістікті бағалағанда пандус бар-жоғын ғана емес, оның шын мәнінде қолдануға жарамдылығын да қарау керек. Ақпараттың түсінікті берілуі де қолжетімділіктің бір бөлігі. Алғашқы әрекетті күрделендірмеген жөн: шағын қадамның нәтижесін көріп, содан кейін ғана ауқымын кеңейту тиімді.
Бір топқа арналған шешім басқа адамның қажеттілігін ескермеуі ықтимал. Сондықтан жобалау кезінде түрлі жастағы және мүмкіндігі әртүрлі тұрғындардың пікірін тыңдау маңызды. Кейде ең оңай көрінген жол мәселені басқа жерге ысырады. Сол себепті уақытша амал мен тұрақты шешімнің айырмасын түсіну қажет.
Әділетті орта декларациядан емес, нақты қызметтің әр адамға қолайлы болуынан танылады. Осы тәжірибені қалыптастыруда әр отбасының да, ортақ қызметтің де орны бар. Ынтымақ жауапкершілікті бөлісе білгенде күшейеді.