Қала өмірінің сапасын тек жаңа нысандармен өлшеу жеткіліксіз. Оқушының жеке цифрлық кеңістігі сияқты жағдайлар тұрғындардың өзара қарым-қатынасына, уақытына және қауіпсіздігіне ықпал етеді. Сондықтан бұл мәселені әркімнің тәжірибесімен байланыстыра қарастырған жөн.
Негізгі түйін мынада: хат алмасу мәдениеті мен күмәнді тіркемені тану ерте қалыптасады. Мұндай жағдайда сырттай қарапайым көрінетін шешім кейде мәселені ұлғайтып жібереді. Сондықтан алдымен нақты белгілерді анықтап, ненің шұғыл, ненің жоспарлы әрекетті талап ететінін ажырату керек. Қала тұрғындарына арналған кез келген ұсыныс түсінікті тілмен айтылуы тиіс. Күрделі сөздерден гөрі кім, қайда және қандай әрекет жасай алатынын көрсету маңызды.
Іс жүзінде ата-ана қауіпсіздік ережесін үйретіп, баланың дербестігін біртіндеп арттырғаны дұрыс. Бұған қоса, мәселені талқылағанда нақты орын, уақыт және жағдайды көрсеткен дұрыс. Жалпылама шағымнан гөрі түсінікті ұсыныс жауапты тарапқа да, тұрғынға да қолайлы.
Мұндай әдет қаланың ортақ мәдениетін қалыптастырады. Әркім өз үлесін шамасына қарай қосса, біреудің еңбегін жоққа шығармайтын, өзгеге де жайлы орта пайда болады. Бұл — ұран емес, күнделікті таңдау.

