Жасөспірімнің дербестігі үлкен шешімнен емес, сеніп тапсырылған шағын жұмыстан басталады. Үйдегі кітаптарды реттеу немесе көршіге көмектесу де жауапкершілік сезімін қалыптастырады. Шешім қабылдағанда әр отбасының жағдайы бірдей емес екенін ескеру керек: біріне уақыт, екіншісіне қолжетімділік маңызды.
Тапсырманың мақсаты түсінікті әрі орындалатын болуы керек. Ересектер әр қадамын бақыласа, жас адам өз бетінше шешім қабылдауға мүмкіндік таппайды. Мәселені талқылағанда асығыс тұжырымнан гөрі себеп пен салдарды бөлек қарастырған дұрыс.
Жұмыс аяқталған соң тек нәтижені емес, қандай қиындық кездескенін талқылау маңызды. Қателікті кінәлаудан гөрі келесі жолы қалай жақсартуға болатынын бірге ойластырған жөн. Тұрғынның ұсынысы нақты болған сайын оны түсіну де оңай: орын, жағдай және күтілетін өзгеріс анық айтылғаны жөн.
Сенім бірден пайда болмайды. Ол шағын міндеттердің орындалуы мен әділ кері байланыстың нәтижесінде нығаяды. Бір отбасыға қолайлы тәсіл екіншісіне сәйкес келмеуі мүмкін, сондықтан дайын үлгіні сол күйінде көшіру шарт емес.

