Кітапхана дегенде көз алдымызға ұзын сөрелер мен үнсіз оқу залы елестейді. Алайда бүгінгі оқырманға тек кітапты алып кететін орын жеткіліксіз. Оған сауал қоюға, керек әдебиетті табуға, бір шығарманы талқылауға ыңғайлы орта қажет. Қонаевтағы кітапханалардың маңызын да осы тұрғыдан бағалаған орынды.
Мектеп оқушысы мұнда сабақтан тыс қызығушылығына сай шығарма іздей алады. Жас маман өз кәсібіне қатысты еңбектерге назар аударады, ал зейнеткер бұрын сүйіп оқыған қаламгерімен қайта қауышуы мүмкін. Жас пен мамандықтың әртүрлілігі кітапхананың әлсіздігі емес, керісінше оның қоғамдық құндылығы.
«Кітап оқитын ұлт» бастамасы кітапхана қызметін жаңаша түсінуге жол ашады. Мәселен, оқырманға күрделі атауларды тізбелемей, оның талғамына қарай екі-үш кітап ұсыну әлдеқайда пайдалы. Жаңадан келген адам өзін жат сезінбесе, келесі жолы да келуге ықыластанады.
Қаладағы рухани өмірді тек үлкен мерекелік кештермен өлшеуге болмайды. Бір оқушының іздеген кітабын табуы, ата-ананың баласымен бірге оқуға шығарма таңдауы, екі адамның оқығанын талқылауы да маңызды. Кітапхананың шынайы тынысы осындай қарапайым кездесулерден құралады.