Аялдамада немесе саябақта біреу ортақ тәртіпті бұзса, айналасындағылардың ескерту жасауға құқығы бар деп ойлаймыз. Алайда ескерту адамның намысын қорлайтын сөзге, қоқан-лоқыға немесе күш қолдануға ұласса, мәселе одан сайын күрделенеді. Тәртіпті талап етудің өзі де мәдениетті болуы керек.
Алдымен нақты әрекетті атаған дұрыс: жолды жаппау, қоқысты жәшікке салу, қатты дыбысты азайту. Адамның түріне, жасына немесе шыққан тегіне тиісу жағдайды шешпейді. Қауіп төнсе, дауды жалғастырмай, қауіпсіз жерге шығып, тиісті қызметке хабарласқан жөн.
Қонаевтағы қоғамдық кеңістіктерді әртүрлі жастағы адамдар пайдаланады. Балалар кейде ойынға беріліп, айналасын байқамайды; үлкендер де шаршаған кезде сөзді ауыр қабылдауы мүмкін. Осындай айырмашылықты ескеру ескертудің мазмұнын жұмсартады, бірақ ереженің маңызын кемітпейді.
Біреуді рұқсатсыз бейнеге түсіріп, желіге масқаралау мәселені шешудің сенімді жолы емес. Егер құқық бұзушылыққа қатысты дәлел керек болса, оны заңды әрі қауіпсіз тәсілмен тіркеп, құзырлы органға ұсыну орынды. Қоғамдық айыптау нақты тексерудің орнын баспайды.
Заң мен тәртіптің күнделікті көрінісі — өз құқығыңды қорғай отырып, өзгенің қадір-қасиетін сақтай білу. Қатаң сөз емес, анық талап пен сабырлы әрекет көбіне тиімді нәтиже береді.

