Журналист болуды армандайтын оқушыға қымбат камера қажет емес. Дәптер, қалам және әңгімелесуге дайын бір отбасы мүшесі жеткілікті. Әжесінен балалық шағы туралы, әкесінен алғашқы жұмысы жайлы немесе анасынан сүйікті кітабы туралы сұрау баланың тыңдау қабілетін дамытады.
Сұхбаттың жақсы шығуы сұрақтың көптігіне емес, оның ашықтығына байланысты. «Ұнады ма?» дегеннен гөрі «Сол күннің қай сәті есіңізде қалды?» деп сұраса, әңгіме тереңдейді. Жауапты бөлмей тыңдау, түсінбеген жерін нақтылау және айтылған ойды бұрмаламау — алғашқы кәсіби сабақ.
Қонаевтағы мектеп оқушылары осындай шағын жұмыс арқылы өз отбасының ғана емес, қаланың өткенін де тануы мүмкін. Бірақ жеке естелік тарихи деректің толық дәлелі емес. Естіген ақпаратты құжатпен немесе басқа куәлікпен салыстыру қажет екенін балаға түсіндіру пайдалы.
Егер әңгіме дыбысқа жазылса, сұхбат берушінің келісімін алу керек. Жазбаны әлеуметтік желіге жариялау бөлек рұқсатты қажет етуі мүмкін. Отбасылық естеліктің бәрі көпшілікке арналмағанын түсіну де жауапкершілікке жатады.
Алғашқы сұхбат мінсіз болмауы мүмкін. Ең маңыздысы — баланың басқа адамның өміріне қызығып, тыңдай білуі. Осындай тәжірибе кейін жазуға да, оқуға да, адамдармен қарым-қатынасқа да көмектеседі.