Балаларға қоқысты жерге тастамауды айту жеткіліксіз, егер оны салатын жәшік қолайсыз жерде тұрса. Мектеп ауласында тазалық мәдениеті күнделікті қозғалыс жолымен байланысты. Оқушы үзілісте қай жерден өтеді, тамақтанғаннан кейін қайда барады, спорт алаңына қандай бағытпен жетеді – жәшіктің орны осы әдеттерге сай таңдалғаны жөн.
Бірақ жәшікті есіктің дәл алдына немесе эвакуациялық жолға қою қауіпсіз емес. Оны босату, жуу және қалдықты әкету мүмкіндігі де ескерілуі тиіс. Қақпағы ауыр не сынған ыдыс кішкентай балаға қолайсыз болуы мүмкін. Сондықтан мектеп әкімшілігі үшін жәшік саны ғана емес, оның пайдалануға ыңғайлылығы маңызды.
Тазалыққа арналған тәрбие сабағын оқушылардың нақты бақылауымен толықтыруға болады. Олар қай жерде қалдық жиі жиналатынын байқап, өз ұсынысын айтуы мүмкін. Алайда балаларды қауіпті қалдықты жинауға немесе өткір заттарды ұстауға жұмылдыруға болмайды. Қатысу – міндетті түрде қолмен жинау емес, мәселені түсініп шешім ұсыну.
Жақсы ұйымдастырылған орта дұрыс әрекетті жеңілдетеді. Мектеп ауласындағы жәшік көзге түсерлік, қауіпсіз және уақтылы босатылатын болса, тазалық талаптары қағаздағы ескерту болып қалмайды. Бұл да балалардың қоғамдық кеңістікке жауапкершілікпен қарауына ықпал етеді.