Жасөспірімге берілген азын-аулақ қалта ақшасы бір күнде жұмсалып кетуі мүмкін. Мұны тек ысырапшылдық деп бағалауға асықпаған жөн. Бала ақшаға қатысты шешімді енді үйреніп жүр: бүгінгі қалауы мен ертеңгі қажеттілігін салыстыру, бағаны есептеу, күте білу оңай емес. Үлкендер оған дайын тыйымнан гөрі түсінікті тәсіл ұсынса, тәжірибе пайдалырақ болады.
Алдымен бала өз шығынын бір апта жазып көрсін. Жолға, тамаққа, кеңсе затына немесе көңіл көтеруге қанша кеткенін көрудің өзі көп нәрсені аңғартады. Кейін ақшаны міндетті қажетке, жинаққа және еркін жұмсалатын бөлікке бөлуге болады. Бұл үлес әр отбасының мүмкіндігіне байланысты; бәріне ортақ сиқырлы пайыз жоқ. Ең бастысы – баланың есепті өзі түсінуі.
Қонаевтағы дүкенге бірге барған кезде екі ұқсас тауардың бағасын, салмағын, сапасын салыстыру шағын сабақ бола алады. Тек арзанына ұмтылмай, не үшін сол затты таңдағанын сұрау маңызды. Қателесіп артық жұмсаған жағдайда баланы мазақ ету оны ақшасы туралы жасырын айтуға итермелеуі мүмкін. Оның орнына келесі аптаға қандай өзгеріс енгізетінін талқылаған дұрыс.
Қаржылық тәрбие бай болудың құпиясын үйретпейді. Ол шектеулі ресурспен ойланып шешім қабылдауға көмектеседі. Бала бүгін өз ақшасын жоспарлауды үйренсе, ертең оқуына, жұмысына және отбасылық бюджетке қатысты жауапты таңдауға бір қадам жақындайды.