Отбасындағы қариялар кейде бұрынғы Қапшағайдың, бүгінгі Қонаевтың тыныс-тіршілігі туралы қызық оқиғалар айтады. Мұндай естелік ұмытылып кетпеуі үшін телефонға жазып алу пайдалы. Бірақ әңгіме иесінің келісімін сұрау – ең бірінші қадам.
Жазба басталарда күнін, әңгімелесушінің қалаған есімін және тақырыпты атап қою кейін тыңдауға ыңғайлы. Сұрақты асықпай қойып, жауапты бөлмей тыңдау маңызды. Адам бір оқиғаны дәл есіне түсірмесе, оны күштеп нақтылауға тырыспау керек.
Естелік пен тарихи фактіні бөлек сақтау зерттеу сапасын арттырады. Жыл, мекен немесе адам аты күмән тудырса, кейін құжатпен салыстыруға болады. Отбасылық жазбаны ашық интернетке жарияламас бұрын жеке дерек пен өзге адамдардың құпиясына қатысты тұстарын тексерген жөн.
Дыбысты сақтағанда файлға түсінікті атау беріп, қосымша көшірмесін қауіпсіз жерде ұстау пайдалы. Әңгімелесуші кейін жариялауға келіспесе, оның шешімін құрметтеу керек.
Осындай шағын мұрағат жас ұрпаққа қаланың өткенін жақындатады. Ескі фотосуретке бір адамның дауысы қосылса, тарих құрғақ дата болып қалмайды. Бастысы – әңгіме иесінің қадірін сақтап, естелікті ұқыпты жеткізу.