Қоғамға пайдалы іс міндетті түрде ауқымды акциядан басталмайды. Бұл жерде дайын әмбебап шешім жоқ: әр отбасының, ауланың немесе мекеменің жағдайы әртүрлі болуы мүмкін. Қажет болса, жағдайды жазып алу немесе ресми арнадан мәлімет сұрау болжамның орнына нақты дерек береді.
Кітаптарды реттеу, қарт көршіге жеңіл зат тасуға көмектесу сияқты әрекеттер жауапкершілікке үйретеді. Өзгенің тәжірибесін тыңдауға болады, бірақ оны өз жағдайына бейімдемей қайталау әрдайым дұрыс емес. Әсіресе балалар мен қарттарға қатысты шешімде ыңғайлылықпен бірге қауіпсіздік алдыңғы орында тұруы тиіс.
Еріктілік баланың оқуына, қауіпсіздігіне және өз еркіне сай ұйымдастырылуы тиіс. Бұл туралы отбасында немесе көршілер арасында алдын ала сөйлесу кейінгі түсініспеушіліктің алдын алады. Мәселені шешудің бір белгісі – жауапты адам мен келесі қадамның анық болуы.
Жақсылықты суретке түсіруден гөрі оның кімге және қалай пайда бергенін ойлау маңызды. Балаларға мұны құр ережемен емес, күнделікті өмірден алынған түсінікті мысалмен көрсету тиімді. Осыдан кейін ғана мәселені үлкен сөзге айналдырмай, нақты әрекетке көшу мүмкін болады.