Күнделікті қарбаласта экран уақыты мен тұрақты оқу туралы ойлануға уақыт табыла бермейді. Алайда отбасы, көрші және қоғамдық кеңістік арасындағы байланыс дәл осындай мәселелерден құралады. Қонаев үшін де бұл — сырттай ғана емес, іс жүзінде маңызды тақырып.
Негізгі түйін мынада: үздіксіз хабарлама назарды бөліп, ұзақ мәтінді түсінуді қиындатады. Мұндай жағдайда сырттай қарапайым көрінетін шешім кейде мәселені ұлғайтып жібереді. Сондықтан алдымен нақты белгілерді анықтап, ненің шұғыл, ненің жоспарлы әрекетті талап ететінін ажырату керек. Мысалы, отбасы ішінде осы мәселені талқылауға бірнеше минут бөлудің өзі пайдалы. Бір адам байқамаған жайды екіншісі көруі мүмкін; ал әртүрлі пікірді тыңдау шешімді салмақты етеді.
Іс жүзінде күніне аз уақыт болса да ескертусіз оқу жеке ырғақ қалыптастырады. Бұған қоса, мәселені талқылағанда нақты орын, уақыт және жағдайды көрсеткен дұрыс. Жалпылама шағымнан гөрі түсінікті ұсыныс жауапты тарапқа да, тұрғынға да қолайлы.
Мұндай әдет қаланың ортақ мәдениетін қалыптастырады. Әркім өз үлесін шамасына қарай қосса, біреудің еңбегін жоққа шығармайтын, өзгеге де жайлы орта пайда болады. Бұл — ұран емес, күнделікті таңдау.