Күн сайын бір ағаштың немесе бір бұлттың суретін салу қарапайым ермек болып көрінуі мүмкін. Бірақ бірнеше аптадан кейін бала өзгерісті байқай бастайды: жапырақтың түсі, күннің қысқаруы, желдің бағыты. Табиғат күнделігі осылайша бақылау мен салыстыруға үйретеді.
Қонаевта мұндай жұмысқа су қоймасының көрінісін, ауладағы ағашты немесе үй терезесінен көрінетін аспанды таңдауға болады. Бала күні мен ауа райын белгілеп, екі-үш сөйлем жазса жеткілікті. Нақты өлшем керек болса, қауіпсіз құралдарды ересек адамның көмегімен пайдаланған жөн.
Ең қызығы — бақылау мен болжамның айырмасын түсіну. «Бүгін жел соқты» — байқаған дерек, ал «ертең жаңбыр жауады» — болжам. Екеуін бөлек жазу кейін ғылыми ойлаудың негізіне айналады. Қате болжам үшін баланы ұялтуға болмайды; керісінше, неге олай болғанын бірге талқылау қажет.
Табиғатқа жақындау оны мазалауды білдірмейді. Құстың ұясын ұстамау, өсімдікті жұлмау және белгісіз жәндікке тиіспеу — күнделіктің басты ережелерінің бірі. Сурет пен жазба табиғатқа зиян келтірмей де жасалады.
Бірнеше айдан соң дәптерді қайта ашқанда бала өз көзімен көрген өзгерістерді салыстырады. Сол сәтте табиғат жайлы дайын ақпараттан гөрі өз бақылауының әсері күштірек болуы мүмкін.