Бір көшенің бұрын қалай аталғанын, алғашқы дүкен қайда болғанын немесе қалаға қашан көшіп келгенін үлкендер әртүрлі еске алады. Мұндай әңгімелер ресми тарихтың орнына жүрмесе де, қала өмірінің адамға жақын қырын ашады. Қонаев туралы түсінік тек карта мен ғимараттан құралмайды, оны тұрғындардың естелігі де толықтырады.
Әңгіме жазып алғанда адамның келісімін сұрау қажет. Естеліктегі күн мен атауды нақты дерекпен шатастырмау маңызды: уақыт өте оқиғалар ұмытылып, кей мәлімет өзгеруі мүмкін. Сондықтан мұрағат құжатымен, газет материалымен немесе ресми дерекпен салыстыру зерттеуді тереңдетеді.
Жасөспірім үлкен кісіге дайын сұрақтар қойса, әңгіме мазмұнды болады. «Сол кезде балалар қайда ойнады?», «Қандай көлік жүрді?», «Қалада не өзгерді?» деген сауалдар күнделікті тұрмыстың тарихын ашады. Жауапты асықтырмай тыңдау – адамға құрмет көрсетудің бір жолы.
Қала тарихы тек мерейтойлық күндерде айтылатын тақырып емес. Әр отбасы өз естелігін сақтаса, келесі ұрпаққа қаланың өзгерісін түсінуге көмектесетін материал жиналады. Өткенге қызығушылық туған жерге жауапкершілікпен қарауды да күшейте алады.