Көркем шығарманы аяқтаған соң мазмұнын қысқаша айтып беру – таныс тапсырма. Бірақ кейіпкерге хат жазу басқа сұрақ туғызады: оның шешімін түсіндің бе, онымен келісесің бе, оған не айтқың келеді? Бұл тәсіл оқушыны оқиғаны қайталаудан гөрі кейіпкердің әрекетіне баға беруге жетелейді.
Хаттың дұрыс жауабы біреу ғана болмайды. Бір оқушы кейіпкерді қолдаса, екіншісі оның қателігін көрсетуі мүмкін. Маңыздысы – пікірді шығармадағы оқиғамен негіздеу. «Ол жаман адам» деген жалпы бағаның орнына нақты әрекет пен оның салдарын түсіндіру пайдалы. Мұғалім әртүрлі көзқарасты құрметтеуге жағдай жасауы керек.
Қонаевтағы әдебиет сабақтарында мұндай тапсырманы шағын топпен талқылауға да болады. Балалар бір кейіпкерге әртүрлі хат жазып, неліктен ойлары бөлінгенін байқайды. Бірақ жеке сезімі мен отбасылық тәжірибесін ашуға ешкім мәжбүрленбеуі тиіс. Шығармашылық еркіндік қауіпсіз ортада дамиды.
Кейіпкерге жазылған хат шын мәнінде оқырманның өзіне қойған сұрағы болуы мүмкін. Әдебиет осылайша дайын ақиқат ұсынбай, адамды ойлануға шақырады. Кітап оқудың тәрбиелік құндылығы да осы диалогта жатыр.