Кітапхана сөресінде кітап көп болғанымен, оқырман іздеген тақырыпты таппауы мүмкін. Бірі заманауи ғылым туралы қазақша еңбек сұрайды, екіншісі балаларға арналған жеңіл мәтін іздейді. Осындай қажеттілікті білу үшін оқырманның ұсынысын жинау пайдалы. Ұсыныс жәшігі қағаз түрінде де, қарапайым электрондық сауалнама ретінде де ұйымдастырылуы мүмкін.
Бірақ пікір жинау оның бәрін бірден орындауға уәде беру деген сөз емес. Кітапхана қоры бюджетке, сатып алу тәртібіне және қолда бар басылымға байланысты толықтырылады. Сондықтан қандай ұсыныс қаралғанын, қайсысы кейінге қалдырылғанын түсіндіру сенімді арттырады. Оқырманның аты-жөнін жариялау міндетті болмауы тиіс.
Қонаевтағы кітапханалар үшін жас ерекшелігіне қарай сұранысты ажырату маңызды болуы мүмкін. Оқушыға қажет шығарма мен зейнеткер іздеген әдебиет бірдей емес. Тек ең көп дауыс алған кітапты алу азшылықтағы оқырман қажеттілігін елемеуге әкелуі мүмкін. Теңгерімді таңдау кітапханашының кәсіби бағалауымен толықтырылады.
Кітапхана – дайын қор сақтайтын қойма ғана емес, оқырманмен сөйлесетін мәдени мекеме. Ұсыныс айту мүмкіндігі болса, адам өзін осы кеңістіктің қатысушысы сезінеді. Оқу мәдениеті де осындай екіжақты байланыстан күшейеді.