Үйді жөндеп болған соң қылқалам, бос шелек пен аздап қалған бояу көбіне бір бұрышта жата береді. Кейін оларды тұрмыстық қоқысқа қосып жіберу оңай көрінеді. Алайда бояудың құрамы әртүрлі: су негізіндегі өнім мен еріткіші бар материалдың қауіпсіздік талаптары бірдей емес. Құтыдағы белгі мен өндіруші нұсқаулығын оқымай тұрып қалдықты төгу қоршаған ортаға да, оны жинайтын адамға да зиян келтіруі мүмкін.
Бояу қалдығын кәрізге, арыққа немесе топыраққа құю дұрыс шешім емес. Алдымен өнімнің қаптамасында қалдықты сақтау және кәдеге жарату туралы не жазылғанын тексеру керек. Қақпағын мықтап жауып, балалар жетпейтін жерде уақытша сақтау қажет болуы мүмкін. Қонаевта арнайы қабылдау орны бар-жоғын жауапты коммуналдық ұйымнан нақтылаған жөн, ондай қызмет бар деп алдын ала болжауға болмайды.
Жөндеу алдында қажетті көлемді есептеу қалдықтың өзін азайтады. Қабырғаның ауданын, бояудың шығынын, қанша қабат жағылатынын шамалап жазу артық сатып алудан сақтайды. Ашылмаған өнімді қайтару немесе басқа жұмысқа пайдалану мүмкіндігі сатушының шарттарына және өнімнің күйіне байланысты. Қолданылған қылқаламды тазалауда да еріткішті бейберекет төкпеу маңызды.
Үйдің жаңарған түсі қуантады, бірақ жөндеудің соңғы кезеңі – қалдықпен дұрыс қоштасу. Тұрғын бояуды қалай сақтайтынын, қайда өткізетінін алдын ала білсе, үй ішіндегі тәртіп пен қаланың тазалығы бір-бірін толықтырады. Қалдықты жауапкершілікпен басқару дәл осындай шағын тұрмыстық шешімдерден басталады.