Ағаш өскен аулада жерді тегістеп, айналасын тұтас қатты жабынмен қаптау ыңғайлы көрінуі мүмкін. Жаңбырда балшық азаяды, сыпыру жеңілдейді. Алайда ағаштың тамырына ауа мен су қажет. Діңге дейін бетон құю топырақтың табиғи алмасуын шектеп, өсімдіктің жағдайына кері әсер етуі ықтимал. Сондықтан абаттандыру жобасында ағашты тек сәндік белгі ретінде қарастыру жеткіліксіз.
Қонаевтың құрғақ әрі желді күндері жасыл желекке күтімнің мәнін арттырады. Тамыр айналасындағы ашық топырақ алаңы су сіңіруге мүмкіндік береді, ал оның көлемі ағаштың түрі мен өсу жағдайына байланысты. Кейбір жерде су өткізетін жабын қолдануға болады, бірақ оны таңдау маманның бағалауын қажет етеді. Жол мен ағаштың арасына жай ғана тар саңылау қалдыру барлық мәселені шешпейді.
Тұрғындар жаңа төсем салынғанда ең алдымен діңнің түбі жабылып қалмағанын, суару мүмкіндігі сақталғанын және тамыр көтерген жердің қалай өңделетінін сұрай алады. Өз бетінше бетонды бұзу да, тамырды кесу де қауіпсіз емес. Ортақ аумақтағы жұмыс жауапты ұйымның келісімімен жүргізілуі керек. Жаяу жүргіншіге тегіс жол қажет болғанымен, ағаштың тіршілігін құрбан етпейтін шешім іздеуге болады.
Бір ағаштың көлеңкесі бірнеше маусымда қалыптасады, ал бүлінген тамыр жүйесін қалпына келтіру әлдеқайда қиын. Жақсы абаттандырудың өлшемі – бүгінгі ұқыпты көрініс қана емес, сол жерде ертең де сау ағаштың өсуі. Қалалық жобада осы уақыт өлшемін ескеру маңызды.