Бала «неге?» деп сұрағанда ересек адам әрдайым дайын жауап біле бермейді. Мұны кемшілік деп қабылдаудың қажеті жоқ. Керісінше, «бірге тексеріп көрейік» деу баланы зерттеудің қарапайым жолына жетелейді. Мысалы, бірдей өсімдіктің жарыққа қарай қалай бұрылатынын бақылау немесе әртүрлі қағаздың суды қалай сіңіретінін салыстыру қауіпсіз танымдық жұмыс бола алады.
Алдымен сұрақ нақты қойылсын: нені байқаймыз, нені өзгертеміз, нені бірдей қалдырамыз? Бала болжамын жазып, кейін нәтижесін салыстырса, тәжірибенің мәнін жақсырақ түсінеді. Үй жағдайында қауіпті химиялық заттарды, ашық отты немесе электр құрылғыларын қолданудың қажеті жоқ. Қарапайым бақылаудың өзі ойлануға жеткілікті материал береді.
Қонаевтың табиғи ортасы да сұраққа бай. Желдің бағытын күнделікке белгілеу, таңертеңгі және кешкі көлеңкенің ұзындығын салыстыру немесе қауіпсіз жерде бұлттың пішінін бақылау баланың назарын ашады. Бірақ бір күнгі байқаудан бүкіл маусым туралы қорытынды жасауға болмайтынын түсіндірген жөн. Ғылымның маңызды бөлігі – өз тұжырымыңның шегін білу.
Үйдегі зерттеу баланы бірден ғалым етпеуі мүмкін. Оның құндылығы – сұрақ қоюдан қорықпау, дәлел іздеу және қателескенде қайта қарау әдетінде. Мұндай дағды мектептегі сабаққа да, күнделікті өмірдегі шешімге де көмектеседі.