Ауладағы екі адам шахмат ойнағысы келсе, алдымен арнайы клуб немесе қымбат жиһаз іздеуі шарт емес. Жиналмалы тақта мен фигуралардың өзі жеткілікті. Ең маңыздысы – тыныш отырып ойлануға болатын орын және қарсыластың уақытын құрметтеу. Шахмат жас пен мамандыққа қарай бөлмейді; бір партияда оқушы да, зейнеткер де ортақ тіл таба алады.
Ойынды енді үйренген адамға бірден күрделі дебюттерді жаттату қызығушылығын бәсеңдетуі мүмкін. Алдымен фигуралардың жүрісін, пат пен маттың айырмасын, ойын соңында қол алысып алғыс айтуды түсіндірген жөн. Қате жүріс жасаған баланы көпшілік алдында ұялтпай, кейін тақтада бірге талдау пайдалы. Мұнда жеңістен гөрі шешімнің себебін түсіну маңыздырақ.
Қонаевтағы тұрғын үй ауласында осындай тыныш ойынға жағдай жасалса, ол адамдардың кездесуіне себеп болуы мүмкін. Бірақ ортақ орынға үстел қою, аумақты пайдалану тәртібі және тазалық мәселесі тұрғындармен келісілгені дұрыс. Ойыннан кейін тақта мен фигураны жинау, өзгелерге жол қалдыру да мәдениеттің бір бөлігі. Ешкімге кедергі келтірмейтін хобби ортақ кеңістікті жандандырады.
Шахмат барлық мәселені шешетін құрал емес, бірақ адамды асықпай ойлауға шақырады. Бір жүрісті жасаудан бұрын бірнеше мүмкіндікті салыстыру дағдысы күнделікті өмірге де таныс. Ең жақсысы, ойын соңында қарсыластар бір-бірінен жаңа нәрсе үйреніп тараса болғаны.