Кітап туралы әңгімеде талғам әртүрлі болады. Бір адам кейіпкерді ұнатады, екіншісі оның шешімін қабылдамайды. «Маған ұнамады» деу – заңды жеке әсер, бірақ пікірталасты жалғастыру үшін себебін түсіндіру қажет. Қай көрініс сендірмеді, автор қандай тәсіл қолданды, басқа түсіндіру мүмкін бе деген сұрақтар әңгімені тереңдетеді.
Қонаевтағы оқушылар немесе ересек оқырмандар шағын талқылау ұйымдастырса, бәрінің бір пікірге келуін талап етпеуі керек. Сөзді бөлмеу, адамды емес, ойды талдау және кітаптағы нақты тұсқа сүйену пайдалы. Қатысушының жеке тәжірибесін жариялауға мәжбүрлеу дұрыс емес. Әдеби шығарма кейде сезімтал тақырыпты қозғауы мүмкін.
Пікірге дәлел келтіру ұзақ дәйексөз жаттау деген сөз емес. Оқиғаның қысқаша мазмұнын айтып, кейіпкердің әрекетін талдау жеткілікті. Ал нақты сөйлемді келтірсе, басылым мен контексті дұрыс көрсету қажет. Бір сөзді бөліп алып, автордың бүкіл ұстанымы ретінде ұсыну әділ болмайды.
Әдеби талқылау қарсы пікірді тыңдауға үйретеді. Өз ойың өзгермесе де, басқа адамның неге басқаша оқығанын түсіну маңызды. Кітап адамдарды осылай сөйлестіре алады.