Кітапты құрметтеу оның әр сөйлемін міндетті түрде дұрыс деп қабылдау деген сөз емес. Автор белгілі бір дәуірде өмір сүрген, өз тәжірибесіне сүйенген, кей мәселені бір қырынан қарастырған болуы мүмкін. Оқырман оның ойынан құнды нәрсе таба отырып, кей тұсына қарсы пікір айта алады. Бұл кітапқа немқұрайды қарау емес, мәтінмен белсенді жұмыс істеудің белгісі.
Келіспеген тұсты анықтау үшін алдымен автордың ойын дұрыс түсінген жөн. Ол нақты нені дәлелдеп отыр, қандай мысал келтірді, қорытындысы қайдан шықты? Содан кейін ғана өз уәжіңізді ұсынуға болады. Бір сөйлемді контекстен бөліп алып сынау әділ талқылауға көмектеспейді. Қажет болса, басқа сенімді дереккөзбен салыстыру пайдалы.
Қонаевтағы жас оқырман осындай тәсілді әдебиеттен ғана емес, ғылыми-көпшілік кітаптан да үйрене алады. Мұғалім немесе ата-ана баланың қарсы пікірін бірден тоқтатпай, оның дәлелін сұраса, ойлау дағдысы дамиды. Бірақ пікір алуандығы басқа адамды кемсітуге себеп болмауы керек. Сыпайы дау мен жеке шабуылдың айырмасын сақтау маңызды.
Оқу мәдениеті бірдей ойлайтын адамдарды көбейту үшін емес, өз ойын негіздей алатын қоғам қалыптастыру үшін қажет. Кітаппен келісе де, келіспей де отырып адам жаңа сұрақ табады. Сол сұрақ оны келесі шығармаға жетелеуі мүмкін.

